Onzekerheid werkt bevrijdend oktober 2014

Safak Pavey, een Turkse gehandicapte diplomate en mensenrechtenactiviste staat stralend op het podium en laat haar toehoorders zien hoe het leven voluit geleefd kan worden, zelfs als na een ernstig ongeluk alles veranderd blijkt; Feike Sijbesma, CEO bij DSM vertelt in heldere woorden hoe een onderneming kan veranderen, hoe oude zekerheden als ‘winst is het hoogste doel’ losgelaten kunnen worden; Een studente deelt met ons haar twijfel over wat een juiste koers is, juist omdat haar mogelijkheden groots en oneindig zijn; Een andere student vertelt hoe hij in de Braziliaanse favela’s tot de overtuiging kwam dat geld verdienen niet perse gelukkig maakt., dagvoorzitter Ebru Umar gaat fel met hem in discussie; Sander Terpstra, ooit gevlucht uit Iran, wordt geïnterviewd over het strafbaar stellen van illegaliteit. Zangeres Annemarie Blink, zelf kankerpatiënt, laat ons zingen samen met haar koor van mensen met kanker.

Twee dagen lang heb ik mij in de Leidse Pieterskerk ondergedompeld in lezingen, performances en gesprekken tussen studenten en mensen die de maatschappij vorm geven. Het symposium, georganiseerd door de Veerstichting droeg het thema: Bevrijd van zekerheid. Een prachtig thema, waar op creatieve en brede wijze invulling aan is gegeven.

De uitnodiging om bij dit jaarlijks terugkerende symposium aanwezig te zijn nam ik met aarzeling aan. Ik had geen idee wat mij te wachten stond en had enigszins last van de vooroordelen over de Leidse studentenpopulatie, die ik meekreeg in de tijd dat ik in Amsterdam studeerde. Het thema en de uitwisseling tussen verschillende generaties spraken mij echter erg aan. Een beetje onzeker reisde ik donderdag naar Leiden, me voornemend om met een open mind deze dagen te beleven.

Op veel manieren werd ik verrast: de aankleding van de kerk, de organisatie, de indrukwekkende verhalen van de sprekers, de prachtige prestaties van musici, dansers en performers, maar bovenal de intentie van alle aanwezigen om met elkaar in gesprek te gaan, te luisteren, na te denken, nieuwe inzichten te verwerven.

Op allerlei manieren werden wij, de vormgevers, gekoppeld aan steeds een andere student. Keer op keer werd ik belangstellend bevraagd en wisselden we ideeën uit naar aanleiding van wat we gezien en gehoord hadden.

Tweehonderd vijftig studenten uit het hele land, dwongen mij deze dagen het beeld dat de media mij opdringen over de student van vandaag, in rap tempo bij te stellen: de student van nu zou alleen voor zichzelf en zijn carrière gaan, alleen bezig zijn met netwerken en prestaties, geen maatschappelijke betrokkenheid tonen.

               Keer op keer bewezen de vragen uit de zaal hoe veel genuanceerder de werkelijkheid is. Geld blijkt niet het hoogste doel, er is betrokkenheid bij armoede en de vluchtelingenproblematiek, er is zorg over het milieu. En ik proefde vooral heel veel idealisme.

Soms ben ik somber over de toekomst, over hoe wij mensen de problemen van nu en straks het hoofd moeten bieden. Maar na deze twee dagen bij de Veerstichting ben ik vol hoop. Met deze generatie jonge mensen komen we er wel. Zij klampen zich niet vast aan wat was, zij kijken met een open blik vooruit, hoe onzeker de toekomst ook is. Zij beamen de woorden van innovatief designer Daan Roosegaarde: ‘Dit is de nieuwe wereld, wen er maar aan.’

Meer informatie: www.veerstichting.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s